JAZZ ma non troppo

Over de band en de bandleden

‘JAZZ ma non troppo’ is ontstaan in 2012 uit een gelegenheidsformatie. We speelden als jazztrio op een tuinfeest en even daarna op een nieuwjaarsreceptie. Door de enthousiaste reacties hierop ontstond het idee onze formatie te versterken met een ritmesectie en blazers, zodat we nu een sextet vormen.
‘Jazz ma non troppo’ brengt meerdere muziekstijlen bij elkaar. Uitgangspunt voor ons is het plezier in het maken van muziek. We brengen nummers die relaxed en plezierig klinken en kiezen dan ook voor een prettige mix van jazz standards, latin, blues, swing, pop en ballads. Een feest van herkenning dus, hét muzikale decor voor uw feest. Met dit brede repertoire kunnen we inspelen op al uw mogelijke wensen, van swingende dansmuziek op uw tuinfeest of een optreden in een jazzclub tot aan relaxte achtergrondmuziek bij uw diner.

Tonny Nijland Tonny Nijland: zingt als kind al in schoolmusicals en in koren. Ze houdt zich bezig met close harmony bij Lage Dames/Hoge Heren, oude stijl jazz bij de Salt City Jazzband en zingt jazzstandards bij de Lauraband. Ze heeft opgetreden met Terry Edwards, Jan Verwey en Jan Wessels en les gehad van onder anderen John Hondorp en Ineke Bröcking. Ze is genomineerd bij de eerste uitvoering in 2011 van de Twentse Jazzerieje. Tonny heeft grote bewondering voor Billie Holiday, Rita Reys, Ella Fitzgerald en Diana Krall en zingt nu in de Hofjazzband en in JAZZ ma non troppo.
"De warmte van de stem van Tonny, haar uitspraak en timing geven de band een extra dimensie: swingend en enthousiast bij jazzstandards dan weer ingetogen en puur op inhoud en gevoel bij ballads en luisterliedjes."

AndréBomers André Bomers krijgt vroeg pianoles richting klassieke muziek, maar heeft een voorkeur voor de lichte en geïmproviseerde muziek. Hij speelt vanaf zijn jeugd in verschillende bands. Hij maakt in zijn studententijd deel uit van enkele cabaretgroepen, waaronder cabaret Regenpijp, waarvoor hij teksten en nummers schrijft. Hij is lange tijd vanwege zijn werk minder actief in de muziek. Toch speelt hij regelmatig als achtergrondpianist bij recepties en partijtjes. Na 2000 pakt André de muziek weer actief op en maakt deel uit van de Hofjazzband en JAZZ ma non troppo. Hij heeft bewondering voor de muziek van onder anderen Cole Porter, Duke Ellington, Scott Hamilton, maar ook voor het latin-genre: Antonio Carlos Jobim, Stan Getz, Sergio Mendes en Astrud Gilberto.

Bart Eugelink Bart Eugelink begint klarinet te spelen op zijn tiende. Hij maakt vanaf zijn studententijd deel uit van diverse folkbands, waaronder de band Orient Express, met muziek uit het Middellandse Zeegebied (met name Griekenland en Turkije). De band maakt twee CD’s, waarop Bart niet alleen klarinetten en gitaar speelt, maar ook de girnata (Turkse klarinet) en de kaval (Bulgaarse herdersfluit). Hij werkt ook als bouzoukispeler mee aan uitvoeringen van de ‘Canto General’ van Mikis Theodorakis met het Groningse 4 mei-project. Bart leert op een festival in Vancouver de klezmermuziek kennen en wordt erdoor gegrepen. Hij richt de klezmerband Oor Hasjachor op en maakt daarmee twee CD’s. Hij maakt daarnaast al jarenlang deel uit van The Laura Band (Jazz) en sinds januari 2010 van de band Thirteen Weeks, met protestmuziek uit de seventies op klarinetten, gitaar, cajon en trekharmonica. In JAZZ ma non troppo bespeelt hij naast de besklarinet ook de c-klarinet, de alt- en de basklarinet.

Willem Klaaskate Willem Klaaskate speelt slagwerk sinds hij bijna een halve eeuw geleden tijdens zijn studie op de zolder van de HTS een vergeten drumstel ontdekte. Hij speelde in uiteenlopende bands en orkestjes waarvan de stijlen op de rock-and-roll na in JAZZ ma non troppo terug te vinden zijn. Hij laat zich inspireren door onder anderen Tom Waits, Duke Ellington, Thelonious Monk en Charles Mingus. Willem staat bekend om zijn vasthoudendheid, zijn grote kennis van zaken en zijn niet aflatende humor. Een deel van zijn populariteit dankt hij aan het bezit van een ruime bestelwagen en een rijbewijs.

Harold ten Cate Harold ten Cate speelde vanaf zijn 12e jaar altsax(en later baritonsax) bij de Harmonie.Hij heeft,naast klassieke belangstelling (opera, instrumentale soloconcerten, Bachcantates, pianostukken van Chopin), veel jazz-stromingen meegemaakt en gespeeld altsax in Oudestijl-bands: HodgepodgeStompers (Enschede 1960 ,Original Storiville Jazzband (A'dam 1970),Booz Cool and Hot 7(O'zaal 1980). Daarnaast andere stijlen Ben Bemer kwartet en kwintet,eigen combo-s (JazzstandardQuartet 1985).
Via workshops Nedley Elstak(A'dam 1967)en Jan Wessels (Eschede 1980) Freejazz resp. Bebop gespeeld.
Na zijn diensttijd ook trompet en ventieltrombone gespeeld. Zijn voorbeelden op tenorsax zijn Coleman Hawkins en Johnny Griffin.

22 Harm Braam krijgt op zijn 14de een ukelele en speelt sindsdien ook gitaar, mandoline, klarinet, bariton- en altsaxofoon en bas. Hij richt in 1991 de Nederlands- en Twentstalige groep "Triooo" op, schrijft daar nummers voor en maakt daar twee CD's mee. In de Lauraband legt hij zich toe op de jazzmuziek en speelt de elektrische contrabas. Ook bij JAZZ ma non troppo speelt Harm op dit instrument. Hij is beïnvloed door Charles Mingus, Willy Dixon, Tom Waits, Leon Redbone, Eric Satie, The Yardbirds en vele anderen.